Wat is Deconstructie?

(Was je op zoek naar Jacques Derrida’s vorm van literaire kritiek? Misschien kun je beter hierheen. Of blijf hier; veel leuker!)

Het uitgangspunt van Deconstructie is een neiging die de mens eigen is. Mensen halen graag dingen uit elkaar. We doen het allemaal, om uiteenlopende redenen.

Er zijn banale vormen van Deconstructie, geboren uit noodzaak, die onvermijdelijk zijn in de dagelijkse gang van zaken. We pellen bananen en schillen sinaasappels om ons te voeden, we draaien de dop van de tandpasta om onze tanden te poetsen -sommige mensen draaien de dop er daarna weer op, maar dat is Reconstructie en valt buiten het bestek van deze website.

Aan het andere eind van het Deconstructiespectrum heb je mensen die deconstrueren voor de wetenschap. Biologen ontleden planten en dieren. Genetici ontrafelen DNA. Natuurkundigen laten atomen botsen om te zien wat erin zit -en beweren keer op keer stellig dat de deeltjes die ze hebben gevonden echt de allerkleinste zijn, die niet verder te deconstrueren vallen, wat ik nogal mal vind.

Ook zijn er talloze mensen die hun boterham verdienen met het uit elkaar halen van dingen. Beroepsmatige deconstructionisten. Ze repareren je auto of ontleden innovaties van de concurrentie zodat je die kunt namaken.

En dan heb je nog de ogenschijnlijk zinloze vorm van deconstrueren waaraan de meesten van ons zich weleens hebben overgegeven: het uit elkaar halen van een alledaags gebruiksvoorwerp, doorgaans een balpen. Het komt vaak voort uit verveling of neurotische neigingen, maar kan ook door nieuwsgierigheid worden gedreven.

En daar draait het allemaal om: nieuwsgierigheid.