Is het verspilling?

Deze vraag wordt me het op één na vaakst gesteld (na ‘zet je alles ook weer in elkaar als je klaar bent?’*): ‘Is het geen verspilling om dingen uit elkaar te halen terwijl ze vaak nog prima functioneren?’

Iets is pas verspilling als de opbrengst groter is dan het verlies. De opbrengst is gigantisch, omdat het me zo veel vreugde brengt. En het verlies is doorgaan extreem klein, gezien de waarde die onze samenleving kennelijk aan deze tweedehands spullen hecht.

De meeste dingen die ik deconstrueer zijn voor minder dan een tientje van eigenaar gewisseld. Sommige krijg ik gratis, gewoon omdat niemand ze nog wil -verlaten kinderen, meedogenloos bij het afval gezet omdat hun kleur niet in de laatste trend past of omdat het goedkoper is om een nieuw, vergelijkbaar product te kopen dat door een slaaf in China in elkaar is gezet dan een kapot onderdeel te laten vervangen door een vakman (een uitstervend ras). Tot nu toe heb ik nooit meer dan 30 euro voor iets betaald. In mijn ogen is dat een schijntje om een glimp van de prachtige ziel van een voorwerp te mogen opvangen.

*Nee.